Hubert Kalinowski - Zatrzymaj na chwilę czas

Symulator...

2012-02-16T14:01:00.002+01:00

Dziś króciutko. Dla wszystkich, którzy próbują swoich sił w ustawieniach aparatów lub zastanawiają się nad kupnem lustrzanki, ale obawiają się czy sobie poradzą z poprawnym ustawieniu aparatu. Zapraszam do fotograficznego symulatora. Obiecuję, że już wkrótce pojawią się tu jakieś zdjęcia :) Miłej zabawy!

Puzzle cz. II

2011-12-15T14:14:00.000+01:00

Zebrało mi się na majowe wspomnienia z Paryża. Przeglądając nasze prywatne zdjęcia, znalazłem jeszcze kilka, które mogę Wam pokazać, a które przedstawiają piękno tego, co można zobaczyć w Paryżu. Podobnie jak w części pierwszej, zdjęcia tradycyjnie rozrzucone jak puzzle na podłodze - bez ładu i składu. Mam nadzieję, że kiedyś tam wrócimy...

Bo to tańca trzeba dwojga...

2011-12-14T14:22:00.000+01:00

Opuśćmy dziś szary i deszczowy grudzień i przenieśmy się do ciepłego czerwca. Miałem wtedy tą radość spotkać się z Moniką i Rafałem niedaleko Płocka. Powiem Wam, że to niesamowicie zakochana w sobie para. Już dawno nie widziałem pierwszego tańca, w którym Młoda Para tak mocno manifestowała swoją radość z bycia razem. Mógłbym patrzeć na ich pierwszy taniec godzinami. Wielki dla Was szacun, Kochani! Dziękuję, że mogłem być z Wami tego dnia. To był dzień pełen wrażeń i miłości. Najbardziej w pamięć zapadł mi Wasz wzruszony dziadek i ciekawe rozmowy z tatą Moniki, ale też i chętna do zabawy sala gości :)

Pozdrowienia dla super-synka! :)

Napisali o nas :)

2011-11-28T18:56:00.003+01:00

Pragnę poinformować, że w najnowszym wydaniu "NASZ GŁOS" jest z nami wywiad :) Mała rzecz, a cieszy :) Dziękujemy Milenie za pełen profesjonalizm i poświęcony nam czas. Mamy nadzieję, że nie wypadliśmy aż tak źle podczas wywiadu :) Pozdrawiamy! :)

P.S.

Przyznajemy, że udzielanie wywiadu to bardzo stresująca sprawa. Nie sądziłem, że będę się aż tak stresował. Co innego jest ubrać myśli w słowa na spokojnie i w domowym zaciszu, a co innego "na żywo".

Potrzebuję przyjaciela...

2011-11-21T12:11:00.004+01:00

Tym razem z zupełnie innej beczki. Nie tak dawno jak miesiąc temu, mój tato jak co dzień rano, wybierał się z walizką do pracy. Nic nie zapowiadało, że ten dzień będzie inny. Na drodze stanęła mu jego kochana suczka, Lessie. Przygarnięta, śliczna psinka. Nie dawała mu przejść obok niej. Ciągle zaczepiała, skomlała. Jakby chciała mu coś pokazać. Tato, lekko zaniepokojony udał się w miejsce wskazane przez Lessie. Tam zobaczył przekopany przez suczkę krzak malin, i malutką, czarną wijącą się kuleczkę sierści. Po jakimś czasie pojawiły się jeszcze dwie dodatkowe kuleczki sierści :) I w taki oto sposób pojawiła się na świecie nasza dzisiejsza bohaterka. Jej brat i siostra znaleźli już nowy dom. Pozostała ona. Jest to kundelek. Mieszanka owczarka szkockiego colie i owczarka niemieckiego. Ciężko mi powiedzieć jak będzie duży, ale mały nie będzie na pewno :) Tymczasowo opiekuje się nią mój chrześniak i nie da jej zrobić krzywdy. Suczka jest skora do psot i zabaw, ale uwielbia też poleniuchować na cudzych kolanach i drapanie po różowym brzuszku. Jest do odebrania w Miłakowie (war-maz).

Chętnych proszę o kontakt: 508 323 768

Małe jest wielkie...

2011-11-18T11:22:00.003+01:00

Zakończył się sezon. Wszystko spowalnia. Zaczyna się relaks i jest więcej czasu dla siebie i dla bloga :)

Dzisiaj zapraszam Was na tereny kujawsko-pomorskie. Za oknami teraz mróz i szarzyzna. Pamięta ktoś jeszcze czerwcowe upalne dni? Miałem przyjemność fotografować wtedy u Michaliny i Mariusza. Upał był nie do wytrzymania. Nie wiem czy to wina pogody, czy tak gorącego uczucia naszych bohaterów :) Michalina to bardzo szalona i otwarta na ludzi dziewczyna. Mariusz natomiast to rozsądny i uporządkowany facet, który zakochał się w malutkiej Michalinie :) Nie wiem jak to jest, ale moja prywatna teoria głosi, że wysoki facet + malutka babeczka tworzą razem i ZAWSZE coś niesamowicie zażyłego. Takie malutkie kobietki są najukochańsze. Wiem coś o tym, bo my sami tworzymy taką parę (moja Paulinka jest malutka i sięga mi ledwo do szyi, ale sercem jest wielka, "megaśna").

P.S.

Michalina, wszystkiego najlepszego w dniu urodzin :) Pozdrawiamy! :)

Farciarz...

2011-10-21T13:00:00.004+02:00

Z Asią i Łukaszem spotkałem się dopiero w dniu ich ślubu. Jest to para tak mocno zakochana w sobie, że świata nie widzi poza sobą :) Szczególnie dobrze to widać w kościele podczas ślubu :) To były piękne, słoneczne ostatnie dni maja w Szczytnie. Byłem tak przejęty na ich ślubie, że zapomniałem z kościoła zabrać swojego plecaka ze sprzętem i musiałem się wracać po kilku minutach :P Wielkie szczęście, że pan kościelny zauważył zgubę szybciej niż lokalni ciekawscy złodziejaszkowie :) Jestem farciarz i tyle :D

Zapraszam na skrót wydarzeń z ich ślubu i pleneru.

Studnia pośród nieurodzaju...

2011-10-11T22:50:00.000+02:00

Witajcie na pustkowiu uczuć, gdzie człowiek człowiekowi wilkiem, gdzie miłość do innej osoby wysycha, jak drzewo na nieurodzaju. Tu też znajduje się studnia, z której można zaczerpnąć wiecznie żywej, nieusychającej miłości. Taką studnię znaleźli Gosia wraz z Tomkiem. Postanowili przysiąść na jej krawędzi i zapuścić tam korzenie, by móc z niej czerpać.

Las skąpany w słońcu...

2011-10-05T14:30:00.000+02:00

Idzie chłodna jesień. Drzewa gubią liście. Deszcz leje się z nieba. Powolutku dokopuję się do dna wielkiej studni wypełnionej nieobrobionymi zdjęciami. Szybko zbliża się już koniec sezonu, czyli więcej czasu na nadrobienie wpisów na blogu :)

Podrzucam zapowiedź pleneru z okolic Olsztyna, kiedy w górze świeciło jeszcze słonko i ciepło tuliło do siebie. Fotografowałem wtedy plener Justyny i Rafała, których serdecznie pozdrawiam! :)

M&M's...

2011-09-29T12:21:00.003+02:00

Maja i Marcin - kolejna fajna para :) Pamiętam ten dzień. To była końcówka maja. Piękny słoneczny dzień. Czuło się na twarzy łaskotanie promieni słonecznych, delikatnie grzejących skórę. Ech... Miło tak powspominać, kiedy za oknem szaro, lekko siąpi deszcz, a chodzenie w koszulce na krótki rękaw spotyka się z pukaniem w czoło przez przypadkowo spotkane osoby. Pamiętam tą zdrową, ale i sympatyczną nerwówkę w mieszkaniu podczas przygotowań. Z minuty na minutę robiło się coraz ciaśniej i coraz więcej gości :) To ktoś zaglądał przez lekko niedomknięte drzwi, to gwizdał czajnik z gotującą się wodą na kawę, to znowu dzwonek do drzwi, okupowana łazienka, przeciskania się ludzi w przedpokoju :) Było fajnie. Sporo się działo. Wspominam też bardzo oryginalny, klimatyczny kościół, oraz wesele w drewniano-murowanej klimatycznej sali... Pamiętam też plener. Zachmurzone lekko niebo gwałtownie przerodziło się w ulewę, która popsuła nam szyki. Dobrze, że znaleźliśmy jakieś zastępstwo w postaci pomieszczenia z dachem :)

Maju, Marcinie, pozdrawiamy Was gorąco! :) Dziękujemy za fajne chwile z Wami spędzone. Było bardzo sympatycznie.

Na deser mały backstage. Moja biedna, padnięta żonka :)

Deszczowy komiks...

2011-09-05T14:36:00.002+02:00

I znowu się tu porządnie zakurzyło :/ Ciężko utrzymać porządki, kiedy sezon wciąż trwa. Obiecuję jednak, że w miarę przedzierania się przez wielką zaspę zdjęć czekających na obróbkę, będę sporadycznie coś wrzucał. Dzisiaj króciutki komiks z deszczowego ale radosnego ślubu Gosi i Bartka, których ciepło pozdrawiam! :)

P.S.

Deszcz nie jest problemem, kiedy w sercach słońce :)

P.S.2
Jeśli jesteś fanem moich zdjęć, zapraszam do "polubienia" tego bloga. Link na samym dole bloga. W zamian dostęp do aktualnych zdjęć, które nie zdążę jeszcze wrzucić na bloga, itp.

To był maj...

2011-07-12T23:45:00.007+02:00

A... a... a... psik!!! Pełno tu kurzu. Dawno już mnie nie było na blogu i zaszło wszystko pajęczynami :/ To wszystko przez Was :) Mam tyle zleceń, że trudno mi nawet znaleźć odrobinkę czasu na wpis do bloga. Nic tylko się cieszyć :)

Dziś na magiel wrzucimy Kasię i Michała. Pisałem o nich troszkę w poprzedniej odslonie, więc mogę tylko dodać, że to naprawdę kochani ludzie. Darzą miłością nie tylko siebie, ale i ludzi wokół, a szczególnie tych potrzebujących. Wyobraźcie sobie, jakie było zdziwienie mojego dobrego przyjaciela Piotra Ulanowskiego, kiedy Kasia z Michałem skontaktowali się z nim i poinformowali, że w dniu swojego ślubu będą zbierali pieniążki na serduszko dla Szymka (jego ciężko chorego synka). Szacuneczek!

Kasia pięknie gra na pianinie. Żebyście mogli tylko posłuchać jej grania - balsam dla duszy i tyle. Przyznam, że wsłuchując się w jej granie, odrobinkę zapomniałem się, że fotografuję i muszę być czujny. Zapomniałem się w dźwiękach. Za to Michał zagina każdego w komputerach :) Pozdrawiam Was, a w szczególności tatę Kasi, który ma bardzo pozytywnego bzika na punkcie muzyki :)

Dość już tego pisania. Niech opowiedzą coś zdjęcia...

Na koniec Kasia od serca zaśpiewała piękną pieśń dla swojego Ukochanego. Goście nie kryli wzruszenia, zaś sam Michał usiadł i nie odrywając wzroku od Ukochanej, wsłuchiwał się w każdą miłosną nutę.

Opanowany przez spontaniczną...

2011-06-01T23:03:00.001+02:00

Kasia jest zbzikowana, radosna i spontaniczna z umysłem po brzegi wypchanym muzyką. Michał to człowiek spokojny, opanowany, który musi mieć wszystko przemyślane i uporządkowane. Facet o anielskiej cierpliwości :) Pewnego razu Michał zaprosił Kasię na łódkę. Wypłynęli jako para. Wrócili na suchy ląd jako narzeczeni. Wybrałem się z nimi na miejsce oświadczyn i zrobiliśmy sobie kilka zdjęć :)

Dwoje w jednym...

2011-05-25T22:35:00.005+02:00

Dominika i Piotr to wspaniała para :) Podoba mi się, że pomimo tego, że każdy z nich ma swój honor i swoje zdanie na temat jakiejś rzeczy, to szanują oni zdanie tej drugiej osoby i nic nie jest w stanie sprawić, że ta różnica będzie powodem czegoś złego. Złego, które ma jakiś wpływ na to co ich łączy i trzyma przy sobie. Są to ludzie, którzy nie potrafią sobie wyobrazić, jak mógłby wyglądać dzień bez tej drugiej osoby. Odkąd pamiętają, nie było takiego dnia. Zawsze są razem. Jak Flip i Flap, jak Tom i Jerry, jak Bolek i Lolek. Nie ma Dominiki bez Piotra. Nie ma Piotra bez Dominiki. Dziękuję Wam za zaproszenie na Wasz ślub :)

Zapraszam wszystkich na dzień wg Państwa Kobylskich...

W świetle miłości...

2011-05-20T16:39:00.003+02:00

Życie nie jest usłane różami. Nie oszukujmy się. Wszędzie czyha niebezpieczeństwo. Źli ludzie, problemy, brak pracy, zazdrość, zdrada, itd. Młodzi małżonkowie wchodzą w ten mroczny świat ze światełkiem miłości, które to światełko rozświetla najczarniejsze mroki. To od nich zależy czy to światełko nie zgaśnie i nie zapanuje ciemność.

Fotograf po drugiej stronie lustra...

2011-05-13T20:46:00.010+02:00

Mała przerwa i kolejny sezon przed nami. Dzisiaj przedstawiam Wam Dominikę i Piotrka - znajomi po fachu. Na spotkanie z nimi udałem się do Zagłębia Dąbrowskiego. Podczas pleneru pomagała nam Maria Mendakiewicz, za co bardzo serdecznie jej dziękuję. Miałem olbrzymiego stresa, ponieważ nigdy nie fotografowałem innego fotografa, którego warsztat był na tak wysokim poziomie (a co dopiero dwóch). Jednakże zdrowo wesoła atmosfera (co pokazuje backstage) sprawiała, że stres dość szybko zniknął. Zapraszam na pierwszy plener w tym sezonie.

Malutki backstage :)

Tak powstaje pył pozwalający tworzyć smugi świetlne :)


Pamiątkowe zdjęcie na koniec. Marysia wygląda zza winkla :) Tak widziała ten plener Marysia, którą serdecznie pozdrawiam i jeszcze raz dziękuję za pomoc:

Puzzle

2011-05-11T18:54:00.000+02:00

Od kilku lat nie mieliśmy żadnych wakacji. Potrzebowaliśmy jakiejkolwiek podróży, żeby naładować baterie przed sezonem. Zamarzył nam się Paryż - europejska stolica kultury. Wybraliśmy się tam dla siebie, żeby spędzić czas razem. Zdjęcia też były, ale na drugim miejscu. Zapraszam na paryskie puzzle - zbiór kilkudziesięciu zdjęć "ułożonych" w bezładzie :)

Co to jest?

2011-05-08T12:37:00.000+02:00

Bardzo rzadko wstawiam w blogu jakiekolwiek filmy. Dziś postanowiłem zrobić kolejny wyjątek. Zapraszam do obejrzenia tej krótkiej historii. Komentarz odnośnie tej historii pozostawiam Wam. Napiszę tylko, że umieszczenie w tak krótkiej historii tak wielu przesłań jest dla mnie czymś wyjątkowym. Stąd ten film u mnie na blogu. Zapraszam.

"Jesteśmy maślanki i pewnego dnia zamarzyło nam się przejechać obie Ameryki..."

2011-03-31T10:00:00.004+02:00

Pamiętacie na pewno Magdę i Piotra. Miałem tą przyjemność dzielić z nimi radość w maju rok temu. Wyobraźcie sobie, że od listopada 2010 spełniają swoje marzenie. Bardzo piękne marzenie. Marzenie, które wymaga odwagi, samozaparcia, ale które przynosi wiele satysfakcji, dumy i radości. Najważniejsze jest jednak to, że mogą je spełniać we dwoje. Magda z Piotrem postanowili dzielić się swoją radością z innymi. Od listopada prowadzą blog, w którym opisują każdy dzień, każdą przygodę z wędrowania po obu Amerykach. Od Ziemi Ognistej po Alaskę. Wyprawa egzotyczna, pełna przygód, wspaniałych ludzi, niesamowitych przeżyć i widoków, egzotycznych zwierząt i kuchni tubylców. Zapraszam wszystkich chętnych na blog wędrowniczy Magdy i Piotra, a także na mapkę, gdzie oznaczona jest ich podróż.

Magdo! Piotrze! Jesteście niesamowitą i odważną parą, która nie boi się zdobywać swoje marzenia. Pozdrawiam i powodzenia na szlaku! :)

Od kuchni...

2011-02-28T18:06:00.013+01:00

Dziś odkryję Wam rąbka tajemnicy. Niektórzy na pewno wiedzą, inni się domyślają, a jeszcze inni nie mają zielonego pojęcia, że praca fotografa nie kończy się na zrobieniu zdjęcia. Możliwe, że są takie osoby, które twierdzą, że praca fotografa ślubnego polega na sfotografowaniu ślubu/wesela/pleneru i powrocie do domu. Zdjęcie powinny być już na drugi dzień gotowe! Ewentualnie po dwóch dniach. Więc cóż takiego zajmuje temu fotografowi tyle czasu, że trzeba często na zdjęcia czekać tydzień, dwa tygodnie, miesiąc... ??? Dobry fotograf, po zakończeniu fotografowania reportażu, pleneru poddaje zdjęcia edycji. Nie chodzi tu o postprocesing, ale o wybór zdjęć. Są fotografowie, którzy się szczycą tym, że oddają klientowi 1000 zdjęć, 2000 zdjęć i więcej. Jednakże moim skromnym zdaniem nie liczy się tu ilość, a jakość zdjęć. W dobie lustrzanek cyfrowych dostępnych już od tysiąca zł lub 2 tys zł, każdy może kupić sobie taki aparat i wypstrykać nawet i 5 tys zdjęć, które będą przypadkowe lub nie. Jednakże wynajmując fotografa ślubnego, człowiek liczy, że otrzyma zdjęcia, które są lepsze niż te zwykłe i przeciętne. Zdjęcia, które zostaną odseparowane od stosu zdjęć nic nie mówiących i ci cyfrowi wybrańcy opowiedzą historię w taki sposób, że jakikolwiek komentarz słowny nie będzie już potrzebny. Po edycji następuje obróbka. Fotograf poprawia to, czego matryca aparatu nie była w stanie pokazać. Odwraca uwagę od elementów niepotrzebnych, a uwypukla te ważne. Obróbka zdjęć dopełnia wizję fotografa i jego styl. Właśnie obróbka w dużym stopniu sprawia, że na zdjęcia trzeba czekać. Jednakże naprawdę warto :)

Poniżej kilka moich zdjęć prosto z aparatu i po obróbce :)

Miej serce i daj na serce

2011-02-10T10:38:00.001+01:00

Jak co roku przekazujemy 1% na szczytne cele. W tym roku ponownie proszę o pomoc dla synka mojego dobrego kolegi po fachu. Szymkowi potrzebna jest nowa zastawka serca. Jego serce rośnie - zastawka nie :( Poniżej kilka słów o Szymku...

Dzięki Waszej wielkiej pomocy w rozpropagowaniu akcji 1% na Waszych blogach, udało się zebrać połowę kwoty, czyli 50 tysia!!! Ludzie oprócz 1%, przekazywali też konkretne kwoty na nasze konto w Fundacji Zdążyć z Pomocą. Pary Młode prosiły o zamianę kupna kwiatów na wpłatę na Szymka Odzew był spory!
Dziękujemy
Ale brakuje jeszcze drugiej połowy.

Dla przypomnienia- Szymek urodził się 3 lata temu 13 grudnia I jak przystało na tak symboliczną datę, swoje życie rozpoczął wielkim BUM- 5 miesięcznym pobytem w Instytucie Centrum Zdrowia Matki Polki (Bydgoszcz pozdrawia Łódź ).
Problemem była chora zastawka serca, którą trzeba było wymienić. Przed tą operacją 3 razy lekarze robili cuda na jego sercu. Po drodze łapał po kolei- zapalenie płuc, zapalenie opon mózgowo- rdzeniowych, zatrzymanie akcji serca itd.

Brzmi poważnie, ale dla nas to już na szczęście tylko wspomnienie . W chwili obecnej młody jest zdrowy, nie bierze lekarstw, jest normalnie rozwijającym się rozrabiaką. Jednak w niedługim czasie trzeba go będzie operować. Serce rośnie, ale zastawka nie :/

Chcielibyśmy, aby operacja odbyła się w Łodzi. Jednak kolejki na stół operacyjny są wielomiesięczne i pierwszeństwo mają najcięższe przypadki, dzieci, które już nie mają czasu.
Kiedy wychodziliśmy ze szpitala, na 1. miejscu w takiej kolejce był mały chłopiec, który od roku czekał na swoją kolej. Kiedy już miał zostać położony pod skalpel, jego miejsce w ostatniej chwili zajął jakiś pilny ciężki przypadek. No i znowu musiał czekać.

My na takie czekanie Szymka nie możemy skazywać. Dlatego mimo wielkiego zaufania do łódzkich lekarzy, musimy mieć pewność, że kiedy przyjdzie nasza kolej, to w najdogodniejszym dla Szymka zdrowia terminie, jedziemy na operację za granicę.

Kiedy ona ma się odbyć? Dobre pytanie. Rok temu, kiedy rozpoczynaliśmy akcję, nasza dr kardiolog powiedziała 2-3 lata. Pół roku później powiedziała, że wymieniona zastawka trzyma się tak dobrze, że juz sama nie wie, kiedy będzie potrzeba operacja- 2-5-7 lat? W marcu jedziemy na duży, kilkudniowy przegląd do Łodzi. Wtedy może dowiemy się czegoś więcej o terminie.

Dlatego śpimy spokojnie. Ale naszym obowiązkiem jest też zapewnienie takiej "polisy" Szymkowi.
Dlatego jeśli możecie, to pomóżcie. Za co z góry dziękujemy!!!

Karolina, Piotr, Igor no i Szymek

Aby przekazać Szymkowi 1%, należy w rocznym zeznaniu podatkowym PIT (28, 36, 36L, 37, 38) wpisać następujące dane:
W części WNIOSEK O PRZEKAZANIE 1%, w polu Numer KRS wpisujemy 0000037904, a obok podajemy wyliczoną kwotę 1%

W części INFORMACJE UZUPEŁNIAJĄCE, w polu Cel szczegółowy 1% wpisujemy SZYMON ULANOWSKI nr 7789

Można też przekazać dowolną kwotę (przez cały rok, nie tylko z PIT)
Dane potrzebne do przelewu, aby przekazać dowolną kwotę bezpośrednio na konto Szymka w Fundacji:
odbiorca – Fundacja Dzieciom "Zdążyć z Pomocą", ul.Łomiańska 5, 01-685 Warszawa
nr konta – 41 1240 1037 1111 0010 1321 9362
tytułem – darowizna na pomoc i ochronę zdrowia Ulanowski Szymon

Coca Cola + PEPSI = WNM

2011-02-05T21:57:00.003+01:00

Pewnego letniego dnia wyjrzałem przez balkon. Zobaczyłem dwójkę dzieciaków siedzących na mini-rampie. Chłopiec pił PEPSI, dziewczyna Coca Colę. Łączyło ich coś więcej niż tylko koleżeństwo. Na swój sposób była to bardzo sympatyczna scenka, której się poddałem i postanowiłem to uwiecznić aparatem. Miłość lat dziecięcych jest niesowita. Nie chodzi w niej o seks, ale o spędzanie każdej chwili z tą jedną jedyną osobą i dzielenie się tą chwilą. Nie jest ważna autoprezentacja, eleganckie ubrania, pokazanie się od jak najlepszej strony. Liczy się prawdziwe JA. Twoje wnętrze. Żadnych kłamstw. Jest tyle rzeczy, o których my dorośli powinniśmy uczyć się od dzieci.

Czy z rodziną najlepiej wychodzi się tylko na zdjęciach?

2011-01-12T14:06:00.004+01:00

Pewnego dnia otrzymałem zaproszenie od Tomka i jego rodzinki. Przyznam, że nigdy jeszcze nie miałem takiego zlecenia. Postanowiłem stawić wyzwanie sesji rodzinnej.

Jechałem nastawiony na pracę. Na miejscu okazało się, że praca stała się bardzo miło spędzonym czasem, a wręcz wypoczynkiem :) Oczekiwali na mnie: Tomek, Beata, Mateusz, Łukasz, Krzyś i gwiazda: Gosia :) Byłem pod wrażeniem szacunku i miłości jakimi darzy się ta rodzinka. Coś niesamowitego. Rodzinka jest bardzo religijna, co miło mnie zaskoczyło podczas spożywania posiłków. Modlitwa nad posiłkiem jednego z chłopców, następnie pełen miłości i ciepła uścisk dłoni.

Z moimi nowymi znajomymi spędziłem cały dzień. Dziękuję Wam, Kochani za te wspaniałe chwile, które mogłem z Wami przeżyć. Czułem się jakbym był dawno nie widzianym Waszym znajomym, który powrócił z długiej podróży, a nie jak obcy Wam fotograf. Dziękuję za miłe wieczorne pogaduchy przy fondue i winie. Praca z Wami to czysta przyjemność. Jesteście idealni :)

Dwie krople...

2011-01-03T21:25:00.004+01:00

Dziś przyjrzymy się Wielkiemu Dniu Magdy i Zenona. Magda ma siostrę. Razem są jak dwie krople wody. Dobrze, że Magda miała suknię ślubną z bardzo oryginalnym kapeluszem, bo inaczej miałbym poważne trudności z odróżnieniem dwóch sióstr :) Zapraszam do Miłakowa...

Jest taki dzień...

2010-12-23T23:53:00.000+01:00

Wielkimi krokami zbliża się dzień, na który każdy czeka. Dzień spełnionych marzeń, rodzinnych spotkań za stołem, atmosfery przesiąkniętej miłością i życzliwością - Boże Narodzenie. Mieszkania przesiąknięte zapachami kulinarnych przysmaków. To czuć świeżego wypiekanego pierniczka, to kapustę na pierogi. Choinka już ubrana lub wkrótce będzie. Radosne gaworzenie przy kulinariach przerywają świąteczne piosenki z radia.

Kochani, przyjmijcie od mojej żony i ode mnie moc najszczerszych życzeń na te wspaniałe Święta. Życzymy Wam dużo miłości, zrozumienia, otwarcia się na człowieka. Zapomnienia (chociaż w tym dniu) o wszelkich waśniach. Niech brat brata uściśnie, a znów kto inny niech poda na zgodę otwartą dłoń swojemu zagorzałemu wrogowi. WESOŁYCH ŚWIĄT!

Nasza Klasa

2010-12-17T14:30:00.002+01:00

Kasia i Tomek to znajomi mojej żony. Kasia chodziła razem z moją żoną do tej samej klasy w liceum :) Ślub był już spory czas temu. Jestem człowiekiem, który jest melancholijny i często bierze go na wspomnienia. Proszę, powspominajcie ze mną troszkę...

Home, sweet home...

2010-12-06T09:47:00.003+01:00

Wszystkich, którzy kibicowali bezdomnej suczce, chciałbym powiadomić, że w piątek uśmiechnęło się do niej szczęście i znalazła swojego nowego właściciela. Przeprowadziła się do Olsztyna. Teraz będzie "miastowa" :) Jej nowi właściciele to wspaniali ludzie. Przepełnieni miłością do zwierząt. Wiemy, że lepiej już chyba nie będzie miała nigdzie. Beato i Pawle, pozdrawiamy Was serdecznie. Dziękujemy, że przyjęliście pod swój dach to przesympatyczne stworzonko. Dzięki Wam suczka otrzymała nowe lepsze życie.

Ktokolwiek widział ktokolwiek wie..

2010-12-01T21:45:00.007+01:00

Gdy żona wracała dziś z zakupów, przyszła za nią śliczna suczka. Była tak bardzo przemarznięta, że żonie pękło serce i zabrała ją do domu. Byliśmy z pieskiem u pani weterynarz. Prowadzi ona kartotekę piesków i myśleliśmy, że może nam pomóc w odszukaniu właściciela. Weterynarz powiedziała, że zna tą suczkę. Kilka godzin wcześniej przyszło do niej z tą samą suczką dwóch mężczyzn, którzy również szukali właściciela tego pieska. Prawdopodobnie ci mężczyźni zostawili ją ponownie na ulicy. Jest to młoda suczka, bardzo przyjazna, wzrostem ledwo sięga kolan. Cała jest czarna, a pod szyją ma malutki biały "śliniaczek" na sierści. Sunia błąkała się między pocztą, a "Biedronką" na ulicy 11-go Listopada w Morągu. Jest zadbana, ma lśniącą sierść i przycięte pazurki. Uwielbia kiedy zwraca się na nią uwagę, jest posłuszna i kocha się przytulać. Mam wielką nadzieję, że nie została porzucona przez właściciela, a tylko się zgubiła. Właściciela lub osoby, które rozpoznają suczkę, prosimy o kontakt telefoniczny pod numerem: 509 839 891 lub 698 663 627. Mamy malutkie mieszkanko i już jednego psiaka. Dwa psy to dla nas duży kłopot. Jeśli ktoś chciałby przygarnąć suczkę również prosimy o kontakt.

Ostatni plener...

2010-12-01T09:34:00.000+01:00

Dzisiaj ostatki plenerowe :) Ostatni plener w tym sezonie. Pomimo ostrego słońca Kasia, Tomek i ja, dawaliśmy sobie radę. Pozdrawiam mojego Pomocnika, który dzielnie mi pomagał :) Miło popatrzeć sobie na zieleń, kiedy wokół temperatury minusowe i wszędzie biało...

Lekarze dusz...

2010-11-22T22:50:00.004+01:00

Dzień ich ślubu. Ona pełna entuzjazmu. On jej opoką. Oboje mają serca zalane po brzegi miłością do siebie, kota Kluska i ludzi. Są to niesamowici ludzie władający energią, która przyciąga innych ludzi. W ich towarzystwie nie sposób się nudzić. Zostałem przez nich przyjęty jak dawny znajomy, który gdzieś dawno wyjechał i długo go nie było. Razem tworzą wybuchową mieszankę. Para - marzenie fotografa. W kościele podczas pocałunku po przysiędze, poczułem się jakbym był w filmie. To samo podczas uroczystego wyjścia z kościoła. Marto, Łukaszu, niesamowita z Was para. Wasza spontaniczność mnie zachwyca. Nie da się przewidzieć Waszych gestów, emocji i za to między innymi Was kocham :) Obdarzyliście mnie niesamowicie pozytywną energią, z której czerpię po dziś dzień. Za co Wam serdecznie dziękuję. Do zobaczenia :)

Sympatyczny ksiądz, filmowe pocałunki, koty, kokardki z włosów na głowie, gry telewizyjne, obrazy na ścianach, energia, miłość nieustająco bijących dla siebie serc. TO TRZEBA ZOBACZYĆ!

Zjawiskowa para...

2010-11-10T15:09:00.001+01:00

Dzisiaj "obsmaruję" Martę i Łukasza :) Marta to malarka. Łukasz bawi się fotografią. Para bardzo wymagająca, jeśli chodzi o wybór fotografa ślubnego, ponieważ oboje mają plastyczną duszę i swoje plastyczne spojrzenie na świat. Mam nadzieję, że chociaż odrobinę udało mi się sprostać ich oczekiwaniom :) Oboje mają niesamowitą energię. Para - marzenie fotografa. Pomimo padającego deszczu, przeraźliwego zimna i innych okropnych kataklizmów, Marta z Łukaszem pełni poświęcenia dla sprawy, dzielnie znosili te niedogodności. Można by nawet rzec, że zupełnie zapomnieli o świecie ich otaczającym i skupili się na sobie. Każdemu fotografowi życzę takich wspaniałych modeli. Wypływała z nich niesamowita energia i zalewała nas wszystkich: mnie, moją kochaną żonę i... Iwonę Bałdygę, która zaszczyciła nas swoją obecnością na plenerze. Wszystkich zainteresowanych zapraszam na jej stronę internetową. Iwona, jako, że fotografuje głównie niemowlęta oraz troszkę starsze dzieci (a wychodzi jej to wspaniale), chciała się sprawdzić w modelach wyższych niż pół metra :)

W plener udaliśmy się do przyjaciela Marty i Łukasza (również artysta) na wieś do ślicznej chatki na odludziu. Bajkowe miejsce. To co nam się tam udało stworzyć zobaczycie poniżej. Zapraszam.

A tak to wyglądało od kuchni. Zdjęcia moje i Iwony:

Na sam koniec Marta i Łukasz sprawili nam nie lada prezent. Otrzymaliśmy na pamiątkę obraz :) Raz jeszcze bardzo dziękujemy. Jesteście fantastyczną parą. Ilekroć spojrzymy na ten obraz, będziemy mieli Was przed oczami, bo w sercu mamy Was non stop.

Facet, który kocha...

2010-11-05T14:05:00.000+01:00

Paulina to roześmiana dziewczyna, ale o niej pisałem podczas pleneru. Dziś co nieco o Rafale. Rafał to zakochany po uszy facet. Nie widzi świata poza Pauliną. Cały dzień ślubu opiekował się swoją nowiutką żoną. W kościele nie potrafił oderwać od niej wzroku i cały czas trzymał ją za dłoń. Podczas tańca było to samo. Jest bardzo opiekuńczy i troskliwy dla Pauliny. Facet idealny :) Razem tworzą coś, czego nie da się zniszczyć: dwójkę szczęśliwych i zakochanych ludków.

Śpiewać każdy może...

2010-11-04T13:03:00.000+01:00

...trochę lepiej lub trochę gorzej :)

"Bliźniaczki"...

2010-10-28T14:04:00.003+02:00

Dziś spotkamy się z Pauliną i Rafałem. Mam nadzieję, że Rafał mi wybaczy, że opiszę jego Paulinę. Jest ona (prawie, że) odbiciem lustrzanym mojej żony. Podobne charaktery, podobne noski, podobny wzrost, podobna hierarchia wartości w życiu... Na plener umówiliśmy się kilka tygodni od dnia ich ślubu (Paulina miała dłuższe włosy). Co się okazało? Zmieniła fryzurę. Na jaką? Na podobną, jaką ma moja żona (nie widząc nigdy wcześniej mojej żony) :) Normalnie bliźniaczki :)

Jako bonusik dwie Pauliny:

NieZŁOMNA para...

2010-10-26T11:38:00.003+02:00

Powolutku opanowuję zewsząd się wylewającą stertę zdjęć. Dziś kolejny ślub i plener. Tym razem Ania i Michał. Pamiętam, jak wracaliśmy z Anią od fryzjera. Ja prowadziłem samochód. Ania siedziała obok. Przejeżdżaliśmy niedaleko złomowiska. Rzuciłem hasło, że ciekawy by był tu plener. Ania bez zastanowienia: "Dobra". Mało co wypadku nie spowodowałem, w takim szoku byłem, że trafiłem na bardzo tolerancyjną młodą, którą tak mi ufa :) Od tamtego czasu nie mogłem się doczekać pleneru. Michał zaś na weselu okazał się bardzo szalonym Panem Młodym, który swoimi szaleństwami rozpieszczał oczy swojego fotografa :) Zapraszam na kilka zdjęć.

Oj, się działo!

2010-10-20T20:33:00.009+02:00

Ostatnio był plener. Dzisiaj zapraszam na dzień ślubu. Paulina i Paweł to bardzo spontaniczna, radosna i kochająca się para. Co chwilkę miło mnie zaskakiwali zabawnymi gestami. Byli bardzo naturalni przed obiektywem. Paulinę rozumiem, bo to modelka, więc zdążyła się przyzwyczaić, ale że Paweł się nie przejmował moim aparatem to wielkie dzięki mu za to :)

Ślub był piękny i bardzo oryginalny. Paulina z Pawłem w kościele czuli się jak w domu. Duży wkład w to miał brat Pawła, Daniel, który sprawował Mszę Świętą. Fajne uczucie, gdy wiesz, że ksiądz, który ma kazanie jest bratem rodzonym pana młodego. Dzięki temu homilia płynęła od serca. To była rozmowa z bratem i przyszłą bratową. Czuć było w kościele rodzinną atmosferę. Gdy usłyszałem od księdza z ambony słowo: "bracie", coś chwyciło mnie za serce i ścisnęło. Niesamowite przeżycie.

Dla chętnych link z kazania do posłuchania (Z blogu Pawła brata. Pierwsze sekundy lekko niewyraźne).

Wspaniała oprawa na ślubie i wspaniały kościół z tęczowymi witrażami. W pewnym momencie młodzi uciekli ze swoich miejsc, pojawili się przy chórku i tam zaczęli śpiewać. Najpierw razem. Potem solówę na gitarze zapodał Paweł :)

Wesele wcale nie było gorsze. Młodzi szaleli na parkiecie. Goście szaleli na parkiecie. To była szalona zabawa. Jedno z najfajniejszych zleceń jakie miałem :) Paulino, Pawle, dziękuję Wam za fajne zdjęcia :)

Na plenerze zapomnij, że jest fotograf...

2010-10-05T10:03:00.020+02:00

Paulina i Paweł, rodzinka od strony mojej żony. Wspaniali ludzie. Pełni energii i po uszy zakochani w sobie. Wnieśli sporo radości do mojego świata. Plener zaczęliśmy około godziny 13:00, w fajnym miasteczku, a skończyliśmy około 21 w Poznaniu. Przy tak fantastycznych ludziach zdjęcia robiły się same. Wystarczyło rzucić jakieś hasło i Paulina z Pawłem wykonywali to wzorowo i bez mojej jakiejkolwiek ingerencji. Byli sobą. Tak zapatrzeni w siebie oraz tak zakochani, iż zdarzało się, że zapominali o mojej obecności. Co było mi na rękę :) Bardzo spontaniczni i pozytywnie nastawieni do życia ludzie. Tacy, jakich lubię :) A ślub? Był fantastyczny. Jednakże o tym kiedy indziej...

Szrot wygasłej miłości...

2010-10-01T09:11:00.003+02:00

Miłość to coś wspaniałego. Uczucie, które dodaje skrzydeł, uszczęśliwia, pozwala żyć. Jednakże utrzymanie miłości to jest już sztuka. Coraz więcej ludzi zapomina po kilku latach co ich łączyło. Nie widzi sensu bycia razem.

Poniżej: "Ostatni zakochani pośród złomowiska rozwodów". Trzymajcie się i nie pozwólcie by Was takie złomowisko kiedykolwiek dopadło.

Spocznę chwilkę i lecę dalej...

2010-09-24T13:07:00.001+02:00

Środek sezonu. Robota pełną parą. Brak czasu na cokolwiek innego niż fotografowanie i obróbka zdjęć. Nie traktuję tego jako coś złego. Spotykam się z ludźmi, przeżywam z nimi ich stresy i wszelkie inne emocje związane z ich wyjątkowym dniem. Przejechałem tysiące kilometrów i kolejne tysiące przede mną. Fotografia to praca bardzo przyjemna. Pełna przygód, nowych znajomości, nowych miejsc.

Zapraszam na kilka zdjęć Marty i Kamila, a ja wracam dalej do pracy...

Pan Samochodzik i buszujący w zbożu...

2010-09-07T23:01:00.003+02:00

Z Martą i Kamilem wybraliśmy się na wycieczkę starą limuzyną. Potem pobuszowaliśmy w zbożu. Podsyłam Wam do obejrzenia kilka zdjęć plenerowych i wracam do obróbki...